მენავე, «ნავის-მართებელი»:
- „ვითარცა ნ ა ვ ი ს-მ ა ვ ლ ი ნ ე ბ ე ლ ი შინა ღელვათა დაინთქა“, O ― „ვითარცა ნავის-მ ა რ თ ე ბ ე ლ ი მრავალთა შინა ღელვათა“ pb., იგ. სოლ. 23,34
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.