- „ცეცხლი იგი ძლიერად ი ნ ა თ ე ბ ი ნ“ მ. სწ. 182,16; „კაცისათჲს ვარსკულავნი ნ ა თ ო ბ ე ნ“ მ. სწ. 86,9; „ეგრე ნ ა თ ო ბ დ ი ნ ნათელი თქუენი წინაშე კაცთა“ მთ. 5,16; „ნათელი იგი ბნელსა
- შინა ნ ა თ ო ბ ს“ ი. 1,5; „აღნთებული ნ ა თ ო ბ დ ა“ ი.5,35.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.