თანა-მონათესვეობა/თანა-მონათესაობა. «ნათესავი», «თანამონათესაობა», ერი, ხალხი, თესლ-ტომი:
- „ნ ა თ ე ს ვ ო ბ ი ს ა გ ა ნ ელიმელიქისა“ G,— „ნ ა თ ე ს ა ვ ი ს ა გ ა ნ ელიმელიქისა“ რუთ 2,1; „თქუა მათდამი და ყოვლისა მიმართ ნ ა თ ე ს ა ვ ო ბ ი ს ა სახლისა“ G,— „ეტყოდა მათ და ყოველსა
- ნ ა თ ე ს ა ვ ს ა სახლისა მამის-დედისა მისისათა“ M, მსჯ. 9,1; „უკუდავება არს ნ ა თ ე ს ა ვ ო ბ ა ჲ სიბრძნისაჲ“ О,—„უკუდავება არს თ ა ნ ა-მ ო ნ ა თ ე ს ა ო ბ ა ჲ სიბრძნისაჲ“ pb., სიბრძ. სოლ.
- 8,17; „კაცი და ნ ა თ ე ს ვ ო ბ ა ჲ მისი განავლინეს“ G, —„კაცი იგი და ნ ა თ ე ს ა ვ ი მისი... განუტევეს“ M, მსჯ. 1,25.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.