ნათლის-ღება

1. მონათლვა; განათლება:
    

   „ნ ა თ ე ლ-ი ღ ე ბ დ ე ს მისგან“ მთ. 3,6; „ნ ა თ ე ლ(ს)-ი ღ ე ბ დ ე ს მამანი და დედანი“ საქ. მოც. 8,12; „ნ ა თ ე ლ-ი ღ ე, ნ ა თ ე ლ-ი ღ ე, იერუსალჱმ“ I, ეს. 60,1;

   „ქრისტჱ ნ ა თ ე ლ ს-ი ღ ე ბ ს, თანა განვნათლდეთ“ მრთ. B. გრ. ნაზ.-ნათლღ. 314.

2. «ნათლის-ცემა»:
    

   „ქადაგებდა ნ ა თ ლ ი ს ღ ე ბ ა ს ა (ნ ა თ ლ ი ს-ც ე მ ა ს ა C) სინანულისასა“ მრ. 1,4; „რომელი თჳთ ნ ა თ ლ ი ს-ღ ე ბ ა ს ა წადიერ იყო“ ს. გაბ.-მოც. საკ. 90,14.

   See also: ღება
   Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.