ნათლის-ცემა

1. მონათვლა; განათლება:
    

   „მე ნ ა თ ე ლ-გ ც ე მ თქუენ“ მთ. 3,11; „იოანე ნ ა თ ე ლ-ს ც ე მ დ ა წყლითა“ საქ. მოც. 1,5; „არავის თქუენგანსა ნ ა თ ე ლ-ვ ე ც“ I კორ. 1,14; „ტირილი ნ ა თ ე ლ-ს ც ე მ ს კაცსა“ მ. ცხ. 87v.

2. «ნათლის-ღება»:
    

   „ქადაგებდა ნ ა თ ლ ი ს-ც ე მ ა ს ა (ნ ა თ ლ ი ს-ღ ე ბ ა ს ა DE) სინანულისასა“ მრ. 1,4; „ნათელ-იღეს ნ ა თ ლ ი ს-ც ე მ ი თ ა იოვანესითა“ ლ. 7,29).

   See also: ცემა
   Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.