«კოწოლი», «თხზული», ნაწნავი, ქსოვილი:
- „უკუეთუ დააქსოო შჳდი ნ ა თ ხ ზ ე ნ ი თავისა ჩემისაჲ საგუასლსა თანა“ G, -„უკუეთუ დაქსოვო შჳდი ესე კ ო წ ო ლ ი თავისა ჩემისაჲ საგუასალსა თანა“ M, მსჯ. 16,13; „დაჰყჳნნა შჳდნი ნ ა თ ხ ზ ე ნ ნ ი
- თავისა მისისანი“ G,— „დაჰყჳნა შჳდივე იგი კ ო წ ო ლ ი თავისაჲ“ M, მსჯ. 16,19; „ნ ა თ ხ ზ ე ნ ი თავისა შენისაჲ ვითარცა პორფირი“ M,— „თხზული თავისა შენისაჲ ვითარცა ძოწეული“ О, ქება 7,5;
- „თხზვიდეს სირასა... და ნ ა თ ხ ზ ე ნ ი იგი გარდავიდოდა ზჱ სარკუმლით“ მ. ცხ. 191v.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.