ნაკვეთი, ნაწილი, ნაჭერი; «ნატკეცი»:
- „განთქდა ლოდი იგი ხუთად ნ ა კ უ ე თ ა დ“ მ. ცხ. 247r; „მოიღო ერთი ნ ა კ უ ე თ ი მწჳსი და მიუპყრა ბერსა“ მ. ცხ. 125r; „დაესრულა ესე ნ ა კ უ ე თ ი ჴელითა ჩემ გლახაკისა სჳმეონისითა“
- Ath.—12,220v; „ნაგურდლითგან ვიდრე ნ ა კ უ ე თ ა მ დ ე არა სუას“ pb.,–„ნაგუერდლითგან ვიდრე ნ ა ტ კ ე ც ა დ მ დ ე არა ჭამოს“ G, რიცხ. 6,4.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.