«ჭეშმარიტად», ნამდვილად, მართლა:
- „ნ ა ნ დ ჳ ლ ვ ე კაცი ესე მართალ იყო“ C, „ჭ ე შ მ ა რ ი ტ ა დ კაცი ესე მართალი იყო“ DE, ლ. 23,47 „ნ ა ნ დ ჳ ლ ვ ე მენავენი არიან“ ანდ.-ანატ. 234,1; „ნ ა ნ დ ჳ ლ ვ ე ძირი... ბოროტთაჲ არს“ მ. ცხ, 12v.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.