«ვენაჴი», «ვაზი», ნასხლავი, ლერწი:
- „ვითარცა-იგი ნასხლევსა ვერ ჴელ-ეწიფების ნაყოფისა მოღებად თავით თჳსით“ DE,–„ვითარცა ვ ე ნ ა ჴ მ ა ნ ვერ გამოიღოს ნაყოფი თავით თჳსით“ C, ი, 15,4; „განვარდეს გარე ვითარცა
- ნ ა ს ხ ლ ე ვ ი“ ი. 15,6; „ნ ა ს ხ ლ ე ვ ს ა მოშჭრინ და მოჰკუეთნ“ I, ეს. 18,5; „აგზებდეს საჴუმილსა მას ნავთსა, ფისსა, ნაძეძსა და ნ ა ს ხ ლ ე ვ ს ა“ O, დან. 3,46;„აღავსნის ბაგინი
- იგი ნ ა ს ხ ლ ე ვ ი თ ა“ ფიზ. X, 16; „ნ ა ს ხ ლ ე ვ ი იგი ცეცხლსა დაასხის“ მ. სწ. 413,16; „ძნაჲ ერთი ნ ა ს ხ ლ ე ვ ი ვენაჴისაჲ“ x 262v; „განვარდეს გარე ვითარცა ნ ა ს ხ ლ ე ვ ი
- და განჴმა“ DE,– „განვარდა იგი გარე ვითარცა ვ ა ზ ი, განჴმა“ C, ი. 15,6.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.