( -
[

ნა ნგ ნდ ნე ნთ ნი ნო ნუ ნქ ნწ
ნაა ნაბ ნაგ ნად ნავ ნაზ ნათ ნაკ ნამ ნან ნაო ნაპ ნარ ნას ნატ ნაფ ნაქ ნაღ ნაყ ნაშ ნაც ნაძ ნაწ ნაჭ ნახ ნაჯ ნაჴ

ნაქურთენ-ი, ნაქურცენ-ი

«ქერქი»:
 
„გარდამოვარდეს თუალთაგან მისთა ვითარცა ნ ა ქ უ რ თ ე ნ ი (ნაქურცენნი Ⴂ)“ საქ. მოც. 9,18; „სიტყუაჲ შენი შუენიერ, ვითარცა ნ ა ქ უ რ ც ე ნ ი მრეწეულისაჲ (ბროწეულისა M) საკეთენი შენნი“
Ο, ქება 4,3; „მოთალა სწავლულად ნ ა ქ უ რ ც ე ნ ი მისი“ Ο, — „განთალო კეთილ-სწავლულებითა ყოველი ქ ე რ ქ ი მისი“ pb., სიბრძ. სოლ. 13,11.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9