«ქერქი»:
- „გარდამოვარდეს თუალთაგან მისთა ვითარცა ნ ა ქ უ რ თ ე ნ ი (ნაქურცენნი Ⴂ)“ საქ. მოც. 9,18; „სიტყუაჲ შენი შუენიერ, ვითარცა ნ ა ქ უ რ ც ე ნ ი მრეწეულისაჲ (ბროწეულისა M) საკეთენი შენნი“
- Ο, ქება 4,3; „მოთალა სწავლულად ნ ა ქ უ რ ც ე ნ ი მისი“ Ο, — „განთალო კეთილ-სწავლულებითა ყოველი ქ ე რ ქ ი მისი“ pb., სიბრძ. სოლ. 13,11.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.