- „მე ვარ მიწაჲ და ნაცარი“ О, დაბ. 18,27; - „მოიღეთ თქუენ ჴელითა თქუენითა სავსჱ ნ ა ც ა რ ი საჴუმილისაგან“ О, გამოსლ. 9,8;
- „ნ ა ც ა რ ი დაირეცონ“ О, ეზეკ. 27,30; „მაჭამა მე ნ ა ც ა რ ი“ О, გოდ. იერ. 3,16; „ძაძითა ნ ა ც ა რ ს ა ზედა მსხდომარეთა
- შეინანეს“ მთ. 11,21; „საგებელსა ჩემსა ნ ა ც ა რ ი გარდაასხ“ შუშ. IV, 18.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.