( -
[

ობ ოდ ოთ ოკ ოლ ომ ონ ორ ოს ოტ ოფ ოქ ოც ოჭ ოხ ოჲ ოჴ
ორ- ორა ორბ ორგ ორდ ორე ორთ ორი ორკ ორმ ორნ ორო ორპ ორს ორღ ორშ ორც ორძ ორწ ორჯ

ორთქლ-ი

«კუამლი», «სული», ოხშივარი:
 
„დაფაროს ო რ თ ქ ლ მ ა ნ საკუმეველისამან სალხინებელი“ G,―„დაფაროს კ უ ა მ ლ მ ა ნ მან სალხინებელი“ pb., ლევიტ. 16,13; „იყვნენ... ო რ თ ქ ლ ი ცხჳრთა შენთა, ვითარცა ვაშლი“ M,―„იყვნედ...
ს უ ლ ი ღრძილთა შენთაჲ, ვითარცა ვაშლი“ O, ქება 7,8; „შეუცავს ტჳნი და მიიწევის მისა ო რ თ ქ ლ ი“ გრ. ნოს.-კაც. აგებ. 164,17.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9