«კუამლი», «სული», ოხშივარი:
- „დაფაროს ო რ თ ქ ლ მ ა ნ საკუმეველისამან სალხინებელი“ G,―„დაფაროს კ უ ა მ ლ მ ა ნ მან სალხინებელი“ pb., ლევიტ. 16,13; „იყვნენ... ო რ თ ქ ლ ი ცხჳრთა შენთა, ვითარცა ვაშლი“ M,―„იყვნედ...
- ს უ ლ ი ღრძილთა შენთაჲ, ვითარცა ვაშლი“ O, ქება 7,8; „შეუცავს ტჳნი და მიიწევის მისა ო რ თ ქ ლ ი“ გრ. ნოს.-კაც. აგებ. 164,17.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.