თხრილი, «მღჳმე»:
- „შთაუტევეს საბლითა ო რ მ ო ს ა მას“ Ο, ― „შთააგდეს იგი მ ღ ჳ მ ე ს ა მელქისსა“ pb., იერ. 38,6; „დაიმალვიდეს ქუაბთა შინა და ო რ მ ო თ ა და ლაკუათა“ H—341,636.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.