( -
[

ობ ოდ ოთ ოკ ოლ ომ ონ ორ ოს ოტ ოფ ოქ ოც ოჭ ოხ ოჲ ოჴ
ოხა ოხნ ოხრ ოხჭ

ოხჭან-ი

ბოლო, აღსასრული:
 
„ყოვლისა დასასრულისა ვიხილე ო ხ ჭ ა ნ ი“ ფს. 118,96; „ვითარ ო ხ ჭ ა ნ ი ყვეს სერობისაჲ მის“ ღშ. შობ. 186,35.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9