(ოჴრისა) «უდაბნო», «უშენი», აოხრებული; ნანგრევი, ცარიელი; «კორდი», მოუხნავი, ყამირი:
- „იყოს ქუეყანაჲ თქუენი ო ჴ ე რ (უ დ ა ბ ნ ო pb.)“ G, ლევიტ. 26,33; „სახლი ჩემი ო ჴ ე რ არს“ О, ანგ. 1,9; „დაგშდების თქუენ სახლი თქუენი ო ჴ ე რ ი; მთ. 23,38; „ქუეყანაჲ დაშთეს ო ჴ რ ა დ“ I, ეს. 6,11;
- „ო ჴ ე რ ვიქმენ ცოდვათაგან შვილთა ჩემთაჲსა“ I, ბარ. 4,12; „მრავალ არიან შვილნი ო ჴ რ ი ს ა ნ ი“ გალ. 4,27; „აღმოსცენდეს ვითარცა კლერტი საშჯელი ო ჴ ე რ ს ა ველსა“ О—„...მსჯავრი კ ო რ დ ს ა ზედა ველსა“
- pb., ოვსე 10,4; „იყვნეს... ვითარცა კუვები ოჴერსა ქუეყანასა“ O,—იყვნეს... ვითარცა კუვები კ ო რ დ ს ა ზედა ველსა“ pb. ოვსე 12,11.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page