( -
[

პა პე პი პკ პლ პო პრ პუ პყ პჳ
პაგ პაე პავ პაი პალ პან პაპ პარ პას პატ პაქ პაშ პაჰ პაჲ

პატივ(ის)-ცემა

«პატივის-ყოფა», «დიდება», «თავისყოფა»:
 
„ყოველნი პ ა ტ ი ვ-ჰ ს ც ე მ ე ნ მამასა“ C,— „პ ა ტ ი ვ ს ა-უ ყ ო ფ ე ნ ძესა“ DE, ი. 5,23; „მრავლითა პატივითა პ ა ტ ი ვ-გ უ ც ე ს ჩუენ“ საქ. მოც. 28,10; „ვთქუ, პ ა ტ ი ვ-გ ც ე შენ“
G,— „ვთქუ, გ ა დ ი დ ო შენ“ Fr., რიცხ. 24,11; „ბაგითა მათითა პ ა ტ ი ვ-მ ც ე მ ს მე“ DE,― „ბაგითა ხოლო მ ა დ ი დ ე ბ ს მე“ C, მრ. 7,6; „პ ა ტ ი ვ-ე ც ველსა, რაჲთა გედგნენ შენ
კრავნი“ O, იგ. სოლ. 27,26.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9