კედელი, ზღუდე; «ზღუდის-ზღუდე»; «ლაშქარი»:
- „აღადგა პ ა ტ ნ ე ზ ი ქალაქსა ზედა“ G, II შჯ. 20 ,20; „მოადგას პ ა ტ ნ ე ზ ი“ O, დან. 11,15; „გარე-მოადგა მას ზედა პ ა ტ ნ ე ზ ი“ pb.,—„მოადგა მას ლ ა შ ქ ა რ ი“ Ο, ეზეკ. 4,2;
- „არცა ამრგულივოს მის ზედა პ ა ტ ნ ე ზ ი“ pb., — „არცა მოადგას ზ ღ უ დ ი ს-ზ ღ უ დ ე“ Ο, ეს. 37,33.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.