უწინ, «უწინარეს»; -მდე (თნდ.):
- „პ ი რ ვ ე ლ ა დ მას თაყუანის-სცა“ იპ. რომ.-კურთხ. ისაკ. და იაკ. 6,1; „პ ი რ ვ ე ლ ა დ ყოვლისა“ C, მრ. 12 ,29; „პ ი რ ვ ე ლ ა დ“ M, —„უ წ ი ნ ა რ ე ს“ G, მსჯ. 1,11; „რომელი პ ი რ ვ ე ლ ა დ ჩემსა იყო“ ი. 1,30.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.