ტუჩი, დრუნჩი; პირისახე; სახე, რამე საქმე; მჭრელი იარაღის პირი; თავი, წინა ნაპირი:
- "გამოვალს პ ი რ ი ს ა გ ა ნ ღმრთისაჲსა“ მთ. 4,4; „ერთითა პ ი რ ი თ ა ადიდებდა ღმერთსა“ ჰრომ, 15,6; „ქვაჲ ედვა დიდი პ ი რ ს ა, ზედა მის ჯურღმულისასა“ Ο, დაბ. 29,2;
- „პ ი რ ი თ ა პ ი რ ი ს ა მიმართ ვეზრახო მას“ G, რიცხ. 12,8; „პ ი რ ი ზჱ უმტკმიედ“ ფიზ. XXVIII 8; „განაღო ქუეყანამან პ ი რ ი თჳსი“ ფლკტ. 157,20; „ნუ გარე მიიქცევ
- პ ი რ ს ა“ მთ. 5,42; „უკუეთუ ვინმე პ ი რ ს ა გცემს“ II კორ. 11,20; „განსივებულ არინ გუამი, თუალნი—ნოტია, პ ი რ ი—ჴმელი“ H-2251,284v; „არა ხედავ პ ი რ ს ა კაცისასა“ მთ.
- 22,16; „დავრდომილ იდვა ზედა პ ი რ ს ა ქუეყანისასა“ I, II ეზრა 10,1; „ამით პ ი რ ი თ ა და სახითა (დავწერეთ)“ ი.-ე. 50,36; „მე ვიცი, თუ რომლისა პ ი რ ი ს ა თ ჳ ს
- მიჴმობენ“ ი.-ე. 17,6: „დაჭრნენ იგინი პ ი რ ი თ ა მახჳლისაჲთა“ I, იერემ. 21,7; „განერნეს პ ი რ ს ა მახჳლისასა“ ჰებრ. 11,34; „დაეცნენ პ ი რ ი თ ა მახჳლისაჲთა“ ლ. 21,24;
- „ბრძმედთა გამოცადიან პ ი რ ნ ი მახჳლთანი წდობითა“ O, ზირ. 34,31; „თავადი იყო პ ი რ ი თ კერძო მის ნავისა“ მრ. 4,38.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page