«წინა», «წინაპარი», «დასაბამი», თავი, მეთაური:
- „მრავალნი იყვნენ პ ი რ ვ ე ლ ნ ი (წ ი ნ ა ნ ი C) უკუანაჲსკნელ (უკუანა C)“ მრ. 10,31; „ივლტიან ესენი პირისაგან ჩუენისა, ვითარცა-იგი პ ი რ ვ ე ლ ა დ (ვითარ სახედ წ ი ნ ა პ ა რ ც ა G)“ M, ისუ ნ. 8,6;
- „პ ი რ ვ ე ლ ი ნარისუელი ცხოვართა შენთაჲ მისცე მას“ M,—„დ ა ს ა ბ ა მ ი ნარისუავთა ცხოვართა შენთაჲ მისცე მას“ G, II შჯ. 18,4; „რომელთა პ ი რ ვ ე ლ ი მე ვარ“ I ტიმ. 1,15; „სადა-იგი იყო აბანოჲ
- დიოსკორიდოჲსი პ ი რ ვ ე ლ ი ს ა ჲ ქალაქსა მას შინა“ ი. მოც. 58,22; „იყვნეს მუნ პ ი რ ვ ე ლ ნ ი ქალაქისანი“ ი. მოც. 81,6.
See also: პირველად,
პირველად-მშობელ-ი,
პირველად-საჯდომელ-ი,
პირველად-ჯდომა,
პირველდაბადებულ-ი,
პირველთქუმულ-ი,
პირველითგან,
პირველ ინაჴით-ჯდომა,
პირველმოწამე,
პირველნაყოფ-ი,
პირველშექმნულ-ი, პირველშექმნილ-ი,
პირველჯდომა Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page