«დუმილი», «პირის-აღკრვა»:
- „მან პირი დ ა ი კ რ ა“ C,–„იგი დ უ მ ნ ა“ DE, მთ. 22,12; „ჴარსა მეკალოესა პ ი რ ს ა ნუ დ ა უ კ რ ა ვ“ M,— „არა პ ი რ ა ღ კ რ უ ლ ჰყო ჴარი მეკალოე“ G, II შჯ. 25,4.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.