პირველად შობილი, უფროსი შვილი; «მაგალითი», პროტოტიპი:
- „შვა ძჱ იგი მისი პ ი რ მ შ ო ჲ. 2,7; „პ ი რ მ შ ო ე ბ ი ზროხათა ჩუენთაჲ და არვეთა ჩუენთაჲ მოვიღოთ“ Ο, ნეემ. 10,36; „პ ი რ მ შ ო ჲ იგი ძმაჲ, ჩას, რამეთუ უმძლავრჱს არს მისა, რომელ-იგი
- უკუანასკნელ მისგან შექმნულ არს“ ფლკტ. 151,14; „მხატვარნი ანუ მწერალნი პ ი რ მ შ ო ს ა მას ხატსა ანუ წერილსა განიცდიან, რამეთუ ვერ ძალ-უც ჯეროვნად გამოწერად, უკუეთუ არა ხედვიდენ
- მ ა გ ა ლ ი თ ს ა მას წინამძღურად საქმისა თჳსისა“ A—92,474.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.