პირუტყუებრ, პირუტყუებრი, უპირუტყუჱსი. პირუტყვი, უენო; «მჴეცი»:
- „ქრთილი იგი პ ი რ უ ტ ყ უ თ ა საჭმელ არს“ ფიზ. XV 49; „რაჲსა ჰმსახურებ პირმეტყუელ ეგე პ ი რ უ ტ ყ უ თ ა“ ანდ.-ანატ. 219,17; „მცნობელ არს ძაღლი ეგე პ ი რ უ ტ ყ ჳ“ ფლკტ. 152,18; „ცხოვარი
- და ზროხაჲ ყოველივე, მერმეცა და პ ი რ უ ტ ყ უ ნ ი ველისანი“ — Ⴂ „ცხოვარი და ზროხაჲ ყოველივე, უფროჲს მ ჴ ე ც ნ ი ც ა ველისანი“ Ⴀ, ფს. 8,8; „შეუშვა ყანად პ ი რ უ ტ ყ ჳ“ მ. ცხ. 79v.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.