 |
 | |
გაბ გაგ გად გაე გავ გაზ გათ გაკ გალ გამ გან გაპ გარ გას გატ გაუ გაფ გაქ გაღ გაყ გაშ გაც გაძ გაწ გაჭ გაჯ გაჲ გაჴ
გამოქანდაკებულ-ი
«წახნაგებული», «ნაწახნაგები», «კერპი», «გამოდნობილი», კვეთით გამოსახული:
- „საქმედ გ ა მ ო ქ ა ნ დ ა კ ე ბ უ ლ ი და გამოდნობილი“ M, — „ქმნად წ ა ხ ნ ა გ ე ბ უ ლ ი და გამოდნობილი“ G, მსჯ. 17,3;
- „რომელნი ესავთ გ ა მ ო ქ ა ნ დ ა კ ე ბ უ ლ თ ა“ Ο,– „რომელნი ესავთ კ ე რ პ თ ა“ I, ეს. 42 ,17; „იქმნეს თავისა მათისა კერპი
- გ ა მ ო ქ ა ნ დ ა კ ე ბ უ ლ ი“ M,––„იქმნეს თავთა თჳსთად გ ა მ ო დ ნ ო ბ ი ლ ი“ G, II შჯ. 9,12; „არა იქმნე თავისა შენისა კერპი
- გ ა მ ო ქ ა ნ დ ა კ ე ბ უ ლ ი“ II შჯ. 5,7; „იყო სახე იგი გ ა მ ო ქ ა ნ დ ა კ ე ბ უ ლ ი რკინითა“ წწტყ. 103-იდ; „იგი თანა-წარჴდა
- გ ა მ ო ქ ა ნ დ ა კ ე ბ უ ლ თ ა მათ“ pb., — „მან თანა-წარვლნა ნ ა წ ა ხ ნ ა გ ე ბ ნ ი“ G, მსჯ. 3,26.
See also: ქანდაკება
Source: აბულაძე ილია. „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები). გამომცემლობა „მეცნიერება“, თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |