შემძლებელი:
- „უკუეთუ არავინ იყოს თჳსი და პ ო ვ ნ ი ე რ იყოს ჴ ე ლ ი თ ა და ეპოოს მას კმად საჴსარი მისი“ G, ლევიტ. 25,26; „უკუეთუ პ ო ვ ნ ი ე რ იყოს ჴ ე ლ ი მწირისა“ G, ლევიტ. 25,47.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.