პოხილ-ი

«ზრქელი», «მართებული», «მსუქანი»: „ზროხანი მათნი პ ო ხ ი ლ (ზ რ ქ ე ლ G) არიან“ ფს. 143,14; „კუროთა პ ო ხ ი ლ თ ა მომიცვეს მე“ G— „კუროთა. მ ა თ ე ბ უ ლ თ ა მომიცვეს მე“ Շ, ფს. 21,13; „ძოვდეს საცხოვარი შენი... ადგილსა პ ო ხ ი ლ ს ა და ფართოსა“ I, ეს. 30 ,23; „პ ო ხ ი ლ თ ა დაჰკლავთ“ pb.,— „მ ს უ ქ ა ნ ს ა მას დაჰკლევდი“ О, ეზეკ. 34,3.