( -
[

პა პე პი პკ პლ პო პრ პუ პყ პჳ
პუდ პურ

პურ-ი

«ჴუეზა»; «ტაძრობა», «სმა», სადილი, წვეულება, ლხინი:
 
„რომელსა აქუს ხუთი პ უ რ ი ქრთილისაჲ“ DE, —„რომელსა აქუს ხუთ ჴ უ ე ზ ა ქრთილის“ ი. 6,9; „დააწო პ უ რ ი შენი ძმარსა“ О, რუთ 2,14; „უმჯობჱს არს მცირედი პ უ რ ი გემოჲთ და მშჳდობით“
О, იგ. სოლ. 17,1; „უყუარს ზემოჯდომაჲ პ უ რ ს ა ზედა“ DE, „უყუარნ მჴნის-თაობაჲ ტ ა ძ რ ო ბ ა ს ა“ C, მთ. 23,6; „მოვიდეს ორნი პ უ რ ს ა მას, რომელი მზა უყო ესთერ“ О,—„მოვიდეს ორნივე
ს მ ა ს ა მას, ვითარცა-იგი თქუა ესთერ“ M, ესთერ 5,5; „კაცმან ვინმე ყო პ უ რ ი დიდი და უწოდა მრავალთა“ ლ. 14,16; „პ უ რ ა დ ვიჩინე და მოვედ“ თომა მოც. 18,30; „ყო პ უ რ ი დიდი იოაკიმე“
ღშობ. 186,19.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9