დაჭერილი, შეპყრობილი, პატიმარი, «შებორკილებული»:
- „რომელთანი პ ყ რ ო ბ ი ლ ჰყვნეთ, პყრობილ იყვნედ“ C, ი. 20,23; „ისმენდეს მათსა პ ყ რ ო ბ ი ლ ნ ი იგი სხუანი“ საქ. მოც. 16,25; „უბრძანა ყოველთა მათ პ ყ რ ო ბ ი ლ თ ა ჲ განჴსნაჲ“ პავლე მოც. 53,29;
- „რაჲთა შეისმინოს ლოცვაჲ პ ყ რ ო ბ ი ლ თ ა მისთაჲ“ Շ,— „რაჲთა შეისმინოს სულთქუმაჲ შ ე ბ ო რ კ ი ლ ე ბ უ ლ თ ა ჲ“ G, ფს. 101,21.
See also: ადგილ(ის)-პყრობა,
აღპყრობა, აპყრობა,
გამოპყრობა,
დანაპყრობ-ი,
მიპყრობა,
განპყრობა,
გარემო-პყრობილ-ი,
გულპყრობა,
გულპყრობილ-ი,
დაპყრობა,
დასაპყრობელ-ი,
დაუპყრობელ-ი,
თჳთმპყრობელ-ი,
კლიტეთ-მპყრობელ-ი,
მე(ე)რთისა-მპყრობელ-ი,
მესაპყრობილე,
მოპყრობა,
მპყრობელ-ი,
პატივ(ის)-პყრობა,,
პყრობილება,
საპყრობილე,
შეპყრობა,
წარმოპყრობა,
წარპყრობა,
ჴელ(ით)-პყრობა Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page