( -
[

ჟა ჟე ჟი ჟლ ჟო ჟუ ჟღ
ჟამ ჟან

ჟამად-ჟამად

დრო და დრო; დროებით, ერთ დროს:
 
„ჟ ა მ ა დ-ჟ ა მ ა დ უახლჱსი ნაყოფი გამოიღის“ მრთ. S, კ. იერ.-მარტჳლ. 188,21; „ჟ ა მ ა დ-ჟ ა მ ა დ შევკრიბნე იგინი“ I, ეს. 60,22; „ვ ი ჟ ა მ ე თ შესლვად“ ლიმ. 36,31; „მ ი ჟ ა მ ე მე
პატრიაქისაგან?“ ლიმ. 65,4.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9