დრო და დრო; დროებით, ერთ დროს:
- „ჟ ა მ ა დ-ჟ ა მ ა დ უახლჱსი ნაყოფი გამოიღის“ მრთ. S, კ. იერ.-მარტჳლ. 188,21; „ჟ ა მ ა დ-ჟ ა მ ა დ შევკრიბნე იგინი“ I, ეს. 60,22; „ვ ი ჟ ა მ ე თ შესლვად“ ლიმ. 36,31; „მ ი ჟ ა მ ე მე
- პატრიაქისაგან?“ ლიმ. 65,4.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.