«რად», რისთვის; რატომ:
- „რ ა ჲ ს ა თ ჳ ს მეზუერეთა თანა... ჭამს?“ მთ. 9,11; „რ ა ჲ ს ა თ ჳ ს (რ ა დ C) დამიტევებ მე?“ მთ. 27,46; „რ ა ჲ ს ა თ ჳ ს მომიწოდე მე აქა?“ ფლკტ. 154,26; „სჯულსა მას სიმართლისასა ვერ მისწუდა,
- რ ა ჲ ს ა თ ჳ ს-მე?“ ჰრომ, 9,31.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.