ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
რ რა რბ რგ რდ რე რვ რთ რი რკ რო რტ რუ რქ რღ რყ რჩ რც რწ
რა რა, რაბ რად რავ რამ რაო რაჟ რას რაფ რაც რაჲ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

რაცხა

აღრიცხვა; ჩათვლა:
 
„შეიწყნარე მისგან რ ა ც ხ ა ჲ იგი ნაწილთა ამის სოფლისათაჲ“ ბ. კეს-ექუს. დღ. 36,10: „თქუა არად რ ა ც ხ ა ჲ“ მ. ცხ. 354r.
See also: აღრაცხა, არაცხა, აღრაცხვა, არაცხვა, განმრაცხელ-ი, განრაცხა, ვარსკულავთ-მრაცხველ-ი/მრიცხუველ-ი, თანა-შერაცხა, მორაცხა, ტო(ჰ)მის-რაცხა, შერაცხა, შერაცხვა, შერაცხება
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9