შეწევნა, სარგებლის მიღება/მიცემა:
- „არას ა რ გ ე ბ ს“ მთ. 27,24; „არას ი რ გ ე ბ თ“ ი. 12,19; „ი რ გ ე ბ დ ა ცხრასა და იზღვევდა ერთსა“ მ. ცხ 179v; „ქრისტემან თქუენ არარაჲ გ ა რ გ ო ს“ გალ. 5,2; „რომელი ცნის, ი რ გ ი ს“ ბალ. 67,11; „არა გ ე რ გ ო შენ ეკლესიაჲ შენი“ შუშ. VIII 21.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.