რევა

1. მორევნა, ძლევა:
    

   „სახელითა უფლისაჲთა ვ ე რ ე ო დ ე მათ“ ფს. 117,10; „შეგიტყუვეს შენ და გ ე რ ე ო დ ე ს შენ“ I, იერემ. 38,22; „ბჭენი ჯოჯოხეთისანი

   ვერ ე რ ე ო დ ი ა ნ მას“ მთ. 16,18; „გულისჴმა-ყავ, რამეთუ ჩუენცა გ უ ე რ ე ო დ ი“ ვარ. 809; „ვიდრემდის არა სძლეს და

   ე რ ე ო დ ე ს“ საკ. წიგ. II 80,28.

   See also: მრე, გარდამრე
2. შეზავება, შერთვა:
    

   „სიხარულსა არა ე რ ე ვ ი ს მწუხარებაჲ“ О, იგ. სოლ. 14,13; „უ რ ი ე მას თანა მცირედ ძმარი“ მ. ცხ. 104r.

3. მეტობა
   See also: გარდარევა, გარდარეულ-ი, გარდარეულება
   Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.