რეცა

1. See also: დარეცა, სარეცელ-ი, თანა-მესარეცლე
2. თითქოს, ვითომც:
    

   „ნეტარ იყვნენ, რომელთა ესხნენ ცოლ და რ ე ც ა არა ესხნენ“ თეკლა 93,23; „რ ე ც ა იყო იგი წმიდასა შინა ეკლესიასა“ იზტ. 115 ,2; „ჩუენ რ ე ც ა მოუძლურდით“ II კორ. 11,21; „რ ე ც ა თუ გარდახუალთ ველად“

   О, ივდ. 14,2.

   Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.