«გულის-წყრომა», გულმოსულობა; სასჯელი; ღელვა; აღძვრა, შფოთი:
- „იწყეს რ ი ს ხ ვ ა დ იაკობისა“ DE, —„იწყეს გ უ ლ ი ს-წ ყ რ ო მ ა დ იაკობისთჳს“ მრ. 10,41; „მრქუა მე რ ი ს ხ ვ ი თ“ შუშ. XV 9; „რომლისათჳს მოიწევის რ ი ს ხ ვ ა ჲ ღმრთისაჲ“ კოლ. 3,6;
- „რ ი ს ხ ვ ა ჲ არს გუ ლ ი ს-წ ყ რ ო მ ა ს ა მისსა“ ფს. 29,6; „ბრძანებასა მას რ ი ს ხ ვ ი ს ა ს ა მიაქცევდა“ მრთ. S. ოქრ.-მარხ. და იონ. 102,19; „ეგდენსა რ ი ს ხ ვ ა ს ა შეცულ და
- შეყენებულ იყვნეს“ მრთ, S. ოქრ.-მარხ. და იონ. 106,27.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page