 |
 | |
რისხვეულ-ი
შერისხული, ვისაც გასწყრომიან; რისხვისა:
- „ჴმა-ყვის კართა ზედა მის რ ი ს ხ ვ ე უ ლ ი ს ა თ ა“ ბალ. 31,33; „მეუფისაგან რ ი ს ხ ვ ე უ ლ არს იგი“ მ. სწ. 28,12.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |