როკვა

1. «მოროკვა», ცეკვა:
    

   „არა ჰ რ ო კ ე ვ დ ი თ“ DE,— „არა მ ო ჰ რ ო კ ე ვ დ ი თ“ C, ლ. 7,32; „იხილა მეფე დავით, რ ო კ ვ ი დ ა რაჲ და იმღერდა“ M, I ნშტ. 15,29; „ეშმაკნი რ ო კ ვ ი დ ე ნ მუნ“ I, ეს. 13,21;

   „მიხუდა ესე ქალებსა, რომელნი რ ო კ ვ ი დ ე ს და იმღერდეს“ X 357v.

2.  

   „არა უწყიან, ვითარმედ... რ ო კ ვ ი ს ა ჲ არს ს წ ა ვ ლ ა ჲ“ ბ. კეს.-ექუს. დღ. 53,15; „მოერტყა მას არდაგი შიშუელსა ზედა... და იწყო რ ო კ ვ ა დ. ლიმ. 130,2.

   Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.