 |
 | |
რომელიმე
«ვინმე», «სხუა», ზოგი:
- „რ ო მ ე ლ ი მ ე დავარდა გზასა ზედა“ მთ. 13,4; „რ ო მ ე ლ ს ა მ ე მისცა ხუთი ქანქარი“ მთ. 25,15; „რ ო მ ე ლ ნ ი მ ე ეკიცხევდეს, რ ო მ ე ლ თ ა მ ე თქუეს“ საქ. მოც. 17,32; „იწყეს რ ო მ ე ლ თ ა მ ე
- (ვ ი ე თ მ ე DE) ნერწყუვად პირსა მისსა“ მრ. 14,65; „რ ო მ ე ლ ნ ი მ ე იტყოდეს“ C, — „ხოლო ს ხ უ ა ნ ი იტყოდეს“ მრ. 6,15.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |