რორინება

1. «მისლვა», «ლმობა»:
    

   „ვ რ ო რ ი ნ ე ბ დამკჳდრებად“ G, –„მ ი ვ ა ლ მწირობად“ M, მსჯ. 17,9; „ვ რ ო რ ი ნ ე ბ თ და გეძიებთ შენ“ DE, —„გ უ ე ლ მ ო დ ა და გეძიებდით შენ“ C, ლ. ?,48; „მუნვე შინა ვ რ ო რ ი ნ ე ბ თ“

   მ. ცხ. 21r.

2. სვლა:
    

   „შეადგინნა რ ო რ ი ნ ე ბ ა ს ა, ვითარცა ღელვანი ზღჳსანი“ О, ზირ. 29,24.

   Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.