რუდუნება

1. გარჯა:
    

   „რუდუნებულსა მას ჩემსა რავდენი ვ რ უ დ უ ნ ე ყოფად“ О, ეკლ. 2,11; „ჰშურებოდი, თუ ჰ რ უ დ უ ნ ე ბ დ ე ცუდად“ О, ზირ. 29,32.

2. შრომა, გარჯა:
    

   „მოიჴსენენით, ძმანო, შრომანი იგი ჩუენნი და რ უ დ უ ნ ე ბ ა ნ ი“ I თეს. 2,9; „ყოველი რ უ დ უ ნ ე ბ ა ჲ კაცისაჲ პირსა მისსა“ О, ეკლ. 6,7; „არა დაჰქენჯნო იგი რ უ დ უ ნ ე ბ ი თ ა წინაშე შენსა“

   G, ლევიტ. 25,53; „რ უ დ უ ნ ე ბ ი თ განვზარდე“ ვარ. 919.

   Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.