ძილი, თვლემა:
- „ანუ თუ ვსცე ძილი თუალთა ჩემთა და ჰ რ უ ლ ი წამთა ჩემთა“ G,—„არა ვსცე ძილ თუალსა ჩემსა, არცა რ უ ლ ი ლ წამთა ჩემთა“ Շ, ფს. 131,4; „ჰრულის რ უ ლ ი მათი“ I, იერემ. 23,31.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.