ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები)
( -
[
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჱ ჳ ჴ ჵ
რ რა რბ რგ რდ რე რვ რთ რი რკ რო რტ რუ რქ რღ რყ რჩ რც რწ
რქა რქე რქი რქო რქუ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

რქენა

მრქენალი.
რქით შებმა, რჩოლა, ცემა:
 
„უ რ ქ ე ნ დ ი მდინარეთა შენთა და აღამრღუევდ წყალთა ფერჴითა შენითა“ О, ეზეკ. 32,2; „ი რ ქ ე ნ დ ი თ ვითარცა კურონი“ I, იერემ. 50,11; „რქითა თქუენითა უ რ ქ ე ნ დ ი თ“ О, ეზეკ. 34,21;
„უკუეთუ უ რ ქ ი ნ ო ს კურომან მამაკაცსა... ქვითა განიტჳნოს კუროჲ იგი“ გამოსლ. 21,28.
See also: რქა
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9