«სარწმუნო», გამორჩეული, სახელოვანი; «გამოჴურვებული», წმინდა:
- „მოიღო ლიტრაჲ ერთი ნელსაცხებელი ლარდიონი რ ჩ ე უ ლ ი (ნარდისა ს ა რ წ მ უ ნ ო ჲ ს ა ჲ DE)“ ი. 12,3; „მოვკაფე... რ ჩ ე უ ლ-რ ჩ ე უ ლ ე ბ ი ფიჭუთაჲ“ O, IV მფ. 19 ,23; „მცირედ არიან რ ჩ ე უ ლ ნ ი“
- C, მთ. 22,14; „რ ჩ ე უ ლ ს ა ნელსაცხებელსა იცხებენ“ I, ამოს 6,6; „ვითარცა ვეცხლი რ ჩ ე უ ლ ი... (გ ა მ ო ჴ უ რ ვ ე ბ უ ლ ი), გამოცდილი, განწმედილი მიწით შჳდ წილად“ Շ, ფს. 11,7; „ჭურჭერი სპილენძისაჲ,
- წმიდაჲ რ ჩ ე უ ლ ი“ О, I ეზრა 8,56; „შემოსა იგი ოქროჲთა რ ჩ ე უ ლ ი თ ა“ О, III მფ. 10,18.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page