«ყურად-ღება», «სმენა», «დამორჩილება:
- „წადნიერად ე რ ჩ ი ნ მას“ C,— „ჴსნილად... ი ს მ ე ნ დ ა მისსა“ DE, მრ. 6,20; „უკუეთუ არა გ ე რ ჩ დ ე ნ თქუენ“ M.— „არა თუ ი ს მ ი ნ ო ნ შენი“ G, II შჯ. 20,12; „მონანი ე რ ჩ დ ი თ
- (დ ა ე მ ო რ ჩ ი ლ ე ნ ი თ Q) ყოვლითავე ჴორციელთა უფალთა თქუენთა“ კოლ. 3,22; „მ ე რ ჩ დ ი თ მე ყოველნი დამკჳდრებულნი სოფლისანი“ Շ,—„ყ უ რ ა დ-ი ღ ე თ ყოველთა, რომელნი
- დამკჳდრებულ ხართ სოფელსა“ G, ფს. 48,2; „ე რ ჩ დ ე ს სიბრძნესა ყური შენი“ О, იგ. სოლ. 2,2; „რომელნიმე ე რ ჩ დ ე ს სიტყუათა მათ და რომელნიმე არა ე რ ჩ დ ე ს“. საქ. მოც. 28,24;
- „ე რ ჩ ი ნ ზრახვასა ბრძენი“ О, იგ. სოლ. 12,15; „არა მ ე რ ჩ დ ა ყური მათი“ I, იერემ. 7,24; „რაჲთა გონიერებაჲ გ ე რ ჩ დ ე ს შენ“ О, იგ. სოლ. 8,1.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page