«სარცხჳნელ ჩენა», «შეკდემულ ქმნა», «კდემა», შერცხვენა, შეურაცხ-ყოფა, «დარცხუენა»:
- „ა რ ც ხ ჳ ნ ო ს მას“ DE, —„ს ა რ ც ხ ჳ ნ ე ლ უ ჩ ნ დ ე ს იგი“ მრ. 8,38; „ჰ რ ც ხ უ ე ნ ა ძეთა ამონისთა პირისაგან ძეთა“ M,—„შ ე კ დ ე მ უ ლ
- ი ქ მ ნ ე ს ძენი ამმონისნი პირისაგან ძეთა“ G, მსჯ. 11,33; „ნუ ა რ ც ხ უ ე ნ თ მას“ G,—„ნუ ჰ კ დ ე მ თ მას“ M, რუთ 2,15; „კაცსა გამოცდილსა
- ჰ რ ც ხ უ ე ნ ი ნ პირისაგან“ O, ზირ. 21,25; „ღმრთისა არა ეშინოდა და კაცთაგან არა ჰ რ ც ხ უ ე ნ ო დ ა“ ლ. 18,2; „გ უ რ უ ც ხ უ ე ნ ი ს და
- ვძრწით წინაშე პირსა შენსა“ О, I ეზრა 8,71; „ა რ ც ხ უ ე ნ ს იგი თავსა თჳსსა“ I კორ. 11,4; „მ ა რ ც ხ ჳ ნ ე ნ ჩუენ; ფს. 43,10;„რაჲთა
- ჰ რ ც ხ უ ე ნ ნ ე ს პირთა მათთა“ pb., — „რაჲთა დ ა ჰ რ ც ხ უ ე ნ ე ს პირსა მათსა“ О, იერემ. 7,19.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page