«უწყება», რწმენა, დაჯერება, მოწონება, მინდობა, ნდობა:
- „ა რ წ მ უ ნ ო ს მათ, რაჲთა არა მოვიდენ იგინიცა « DE, —„რაჲთა ა უ წ ყ ო ს მათ და არა მოვიდენ იგინიცა“ ლ. 16,28; „ნუ ა რ წ მ უ ნ ე ბ თ მეგობართა“ O, მიქ. 7,5; „რომელთამე მათგანთა
- ჰ რ წ მ ე ნ ა“ საქ. მოც.17,4; „ვერ გ ა რ წ მ უ ნ ე ბ შენ“ ფოკა 340v; „ჩუენ ვ ა რ წ მ უ ნ ო თ მას“ მთ. 28,14; „გ ე რ წ მ უ ნა საქჱ“ ი. მოც. 59,7; „ე რ წ მ უ ნ ე მას“ O, ზირ. 27,18.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page 
top of page