ბეჭებზე მოსასხამი; «სამჴრე», «ლევიტონი»:
- „მოირტყა ს ა ბ ე ჭ უ რ ი თჳსი“ მ. ცხ. 342v; „ს ა ბ ე ჭ უ რ ი მ ც ა ჩემი დამედვა სასთუნლად მისა“ მ. ცხ. 223v; „აღიღო ლ ე ვ ი ტ ო ნ ი თჳსი, რომელ არს ს ა ბ ე ჭ უ რ ი, გინა თუ
- ს ა მ ჴ რ ე თჳსი“ მ. ცხ. 140r.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.