( -
[

ს- სა სე სთ სი სკ სლ სმ სნ სო სპ სრ სტ სუ სფ სქ სყ სძ სწ სხ სჯ სჳ სჴ
საა საბ საგ სად საე სავ საზ სათ საი საკ სალ სამ სან საპ სარ სას სატ საუ საფ საქ საღ საყ საშ საჩ საც საძ საწ საჭ სახ საჯ საჲ საჴ

საბეჭურ-ი

ბეჭებზე მოსასხამი; «სამჴრე», «ლევიტონი»:
 
„მოირტყა ს ა ბ ე ჭ უ რ ი თჳსი“ მ. ცხ. 342v; „ს ა ბ ე ჭ უ რ ი მ ც ა ჩემი დამედვა სასთუნლად მისა“ მ. ცხ. 223v; „აღიღო ლ ე ვ ი ტ ო ნ ი თჳსი, რომელ არს ს ა ბ ე ჭ უ რ ი, გინა თუ
ს ა მ ჴ რ ე თჳსი“ მ. ცხ. 140r.
See also: ბეჭ-ი
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9