( -
[

ს- სა სე სთ სი სკ სლ სმ სნ სო სპ სრ სტ სუ სფ სქ სყ სძ სწ სხ სჯ სჳ სჴ
საა საბ საგ სად საე სავ საზ სათ საი საკ სალ სამ სან საპ სარ სას სატ საუ საფ საქ საღ საყ საშ საჩ საც საძ საწ საჭ სახ საჯ საჲ საჴ

საბურავ-ი, საბურველ-ი

სახვეველი, რიდე, პირბადე, ფარდა, თავსახურავი, გადასაფარებელი:
 
„დაბურონ იგი ს ა ბ უ რ ა ვ ი თ ა ტყავისაჲთა ჳაკინთონისაჲთა“ G,— „დაფარონ იგი ს ა ბ უ რ ვ ე ლ ი თ ა ტყავისა იაკინთონისათა“ pb., რიცხ. 4,8; „ს ა ბ უ რ ვ ე ლი დაიბუროს
პირსა თჳსსა“ II კორ. 3,13; „ს ა ბ უ რ ვ ე ლ ი გულსა მათსა ძეს“ II კორ. 3,15; „განიძარცუე ს ა ბ უ რ ვ ე ლ ი შობისაჲ“ გრ. ანძ.-შობ. 300,18; „აღსძარცუეს ს ა ბ უ რ ვ ე ლ ი
თავისა მისისაჲ“ ფლკტ. 146,13; „აღმძარცუე ს ა ბ უ რ ვ ე ლ ი მწუხარებისაჲ“ ბალ. 89,8; „აღჰჴადე, შვილო, ს ა ბ უ რ ვ ე ლ ი ესე საყდარსა ამას“ საკ. წიგნ, II 131,29.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9