საგრობა

1. მეომრობა:
    

   „ვინ-მე სადა ს ა გ რ ო ბ ნ თჳსითა საგზლითა?“ I კორ. 9,7; „რაჲთა ჰ ს ა გ რ ო ბ დ ე მას შინა კეთილსა მას ს ა გ რ ო ბ ა ს ა" I ტიმ. 1,18.

2. ჯარისკაცობა:
    

   „მოუჴდა მას წიგნი ს ა გ რ ო ბ ი ს ა ჲ მეფისაგან“ ვარ. 816; „განეშორა მის ს.ა გ.რ.ო ბ.ი.ს.ა.გ.ა.ნ და უდაბნოს იქცეოდა“ Sin.–11,1v.

   See also: საგარ-ი, საგრ-ი
   Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.