( -
D I [

ს- სა სე სთ სი სკ სლ სმ სნ სო სპ სრ სტ სუ სფ სქ სყ სძ სწ სხ სჯ სჳ სჴ
საა საბ საგ სად საე სავ საზ სათ საი საკ სალ სამ სან საპ სარ სას სატ საუ საფ საქ საღ საყ საშ საჩ საც საძ საწ საჭ სახ საჯ საჲ საჴ

სადაჲთ, სადაჲ

«ვინაჲ», «ვინაჲცა», საიდან:
 
„ს ა დ ა ჲ თ (ვ ი ნ ა ჲ pb.) ვერ იხილო იგი მუნით (მიერ pb.)“ G, რიცხ. 23,13; „ს ა დ ა ჲ თ სუმენ ყრმებნი“ G, —„ვ ი ნ ა ჲ ც ა სუან მონათა ჩემთა“ MO, რუთ 2,9; „ს ა დ ა ჲ თ ხარ, კაცო?“
ი. მოც. 58,31; „ს ა დ ა ჲ ხარ შენ? ―...ჰემეწელი ვარ“ x 358r; „ს ა დ ა ჲ თ მოიგე სათნოებაჲ ესე?“ მ. ცხ. 28r.
Source: აბულაძე ილია; „ძველი ქართული ენის ლექსიკონი“ (მასალები); გამომცემლობა „მეცნიერება“; თბილისი, 1973.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9